LaLieLoe - Born to be Wild
Bij de echo bleek de baby in mijn buik geen zoon maar een dochter

Bij de echo bleek de baby in mijn buik geen zoon maar een dochter

Bij de echo bleek de baby in mijn buik geen zoon maar een dochter

Wauw, een tweede zoon. Een echte jongensmama! Over een paar maanden zijn er twee jongetjes om mee te wandelen. De een lekker tegen me aan in de draagzak terwijl de ander door het bos raast met papa. Mijn man en ik zagen het helemaal voor ons. We fantaseerden erop los… Tot de dag van de twintig-wekenecho. Er stond ons een verrassing te wachten.

It's a boy!

Met 16 weken een echo bij de verloskundige. Niks bijzonders, gewoon een reguliere controle. Na wat metingen van de baby, vroeg ze ineens of ik het geslacht al wilde weten. Natuurlijk! De verloskundige wist het bijna zeker: dit gokje durfde ze wel te wagen. Een jongetje! Dat het geslacht bepalen met 16 weken aan de vroege kant is, wist ik ergens wel. Toch heb ik geen moment getwijfeld. Er was een tweede zoon op komst.

"Ik heb de Babywatcher zelfs meegenomen naar de andere kant van het land om onze baby te bewonderen tijdens het familieweekend."


Oeps, plot twist

De dag van de twintig-wekenecho. In de auto zaten we nog te discussiëren over de kleur van de babykamer. Typisch babyblauw of een neutrale groentint op de muur? We werden het maar niet met elkaar eens. Aangekomen in het ziekenhuis, mochten we gelukkig samen naar binnen. Omdat de baby goed lag én meewerkte, was het spannendste gedeelte van de echo snel achter de rug. Hij was gezond. Hoera! Er groeide gewoon voor de tweede keer een gezond jongetje in mijn buik. Dacht ik. Er werd gevraagd of we het geslacht al wisten… Mijn man en ik knikten glunderend. Of we eens goed naar het grote scherm wilden kijken. Dat deden we. De hele tijd al. We staarden. Maar naar wat, precies? Mijn man was degene die vroeg of er toch iets mankeerde aan de baby. Onze zoon bleek een dochter te zijn.

Dit is geen grap

Wilde ik wel een dochter? Om heel eerlijk te zijn, sloeg de paniek en twijfel wel even toe. Want ik was toch een echte jongensmama? Maar nadat we haar nog eens hadden gezien bij de verloskundige (ja, die verloskundige, de vrouw die mij vertelde dat ik in verwachting was van een zoon) waren we gerustgesteld. De verloskundige verontschuldigde zich terwijl ik in lachen uitbarstte. We krijgen een meisje! Toen we onze familie en vrienden vertelden dat onze zoon een dochter bleek te zijn, dachten ze dat we een grapje maakten. Zelfs de foto’s van de echo’s bleken niet voldoende bewijsmateriaal te zijn.

Overtuigen met de Babywatcher

Om iedereen te overtuigen, wilde ik een pretecho regelen. Het leek alsof het universum graag wilde dat niemand ons geloofde, want lukte het met geen mogelijkheid om een afspraak te plannen. Dan kon opa niet, dan mijn beste vriendin niet. Het tijdstip was niet goed of de locatie was niet goed bereikbaar met de auto. Heel irritant! Dat moest anders. Ik besloot om zelf iets te organiseren. Dat je zelf thuis op de bank pretecho’s kunt maken, had ik eerder moeten weten. Met de Babywatcher kon iedereen die ons meisje wilde zien, gewoon in ons eigen huis naar haar kijken! Ik heb de Babywatcher zelfs meegenomen naar de andere kant van het land om onze kleine meid te bewonderen tijdens het familieweekend. In een keer wist ik iedereen te overtuigen dat we geen grapje maakten. Een dochter. Ja, echt.

Zie je baby waar en wanneer je maar wilt.

Volg de ontwikkeling van je baby en mis nooit iets.

Deel een bijzonder moment en maak blijvende herinneringen met familie en geliefden.