LaLieLoe - Born to be Wild
Gli uomini durante il parto: ma cosa ce ne facciamo?

Mannen tijdens de bevalling

Mannen tijdens de bevalling

Mannen tijdens de bevalling: wat moet je er ook mee?

Als vrouw ben je nog enigszins van de wereld. Maar als man krijg je elke seconde van de bevalling mee en voel je je soms zo hulpeloos. En dan die slapeloze nacht vooraf. Geen wonder dat er soms iets ontactisch uitfloept of je af en toe een verkeerde keuze maakt. Toch?

Benieuwd wat er allemaal in het hoofd van manlief gebeurt tijdens een bevalling? Lees dan de volgende gedachten van mannen. Die ze soms zelfs nog uitspreken ook! Ojee!

15 mannelijke gedachtes tijdens de bevalling:

  1. “Jeetje, moet dat echt zo hard?”, over het schreeuwen.
  2. “Geef eens een kusje, zei mijn schoonmoeder na de bevalling. Hell no, dat ie eerst maar schoongepoetst wordt!”
  3. “Gaat ze dit wel overleven?”
  4. “Wat een heldin! Mijn heldin. Nog nooit was ik zó verliefd en trots!”
  5. “Duurt het nog lang? Misschien kan ik tussendoor even naar huis om daar te slapen. Ik kom wel terug als het echte werk begint”
  6. “Auw, dit doet nou écht pijn, dacht ik terwijl mijn vrouw mijn hand fijnkneep tijdens een wee.”
  7. “Oh, jee! Wat issie lelijk!"
  8. “Nee, dit meen je niet. Gaat ze echt vanavond bevallen? Tijdens Ajax – Feyenoord? Waarom?”
  9. “Heb ik de voordeur wel op slot gedaan?”
  10. “Wil en kan ik eigenlijk wel een vader zijn? En hoe houd ik eigenlijk een baby vast?”
  11. “Ze ligt er zo grappig bij. En dan die oergeluiden… Zou ik het mogen filmen?”
  12. “Pff, mijn benen zijn op. Kan ik even gaan zitten?”
  13. “Ruggenprik, lachgas, pillen, drugs… Mensen, doe iets! Mijn vrouw is in pijn!”
  14. “Wat doe ik hier? Vroeg ik mezelf meerdere keren af. Iedereen leek een taak te hebben, behalve ik. Ik stond er maar wat bij”
  15. “Eén kind is meer dan genoeg hoor!”

Dit hebben mannen echt gedaan tijdens de bevalling!

  • “Zo.Veel.Pijn. Die weeën. Ik wist niet meer hoe ik verder kon. Hoor ik mijn man aan de verpleegkundige vragen of ze misschien een aspirientje voor hem had, voor zijn hoofdpijn. Really?”
  • “Ik wilde eigenlijk zonder pijnbestrijding bevallen. Maar het ging écht niet en ook de arts raadde me aan toch voor de ruggenprik te gaan. Maar wat mijn man zei: weet je het zeker, zou je dat wel doen? Er zitten risico’s aan hoor. Oef, nee. Dat viel niet erg goed.”
  • “Er was een voetbalwedstrijd bezig. Mijn man vond een mede-voetbalfan en ze praatten non-stop erover. Alsof ik er niet was. Ik werd gek. Houdt het dan nooit op, die voetbalpraat?”
  • “Na een ellendig lange en zware bevalling zei de verloskundige: Ik heb respect voor je kracht, goed gedaan! Naast me hoorde ik: nou, dankjewel. Op dat moment wilde ik hem iets aandoen….”
  • “De verpleegster vroeg: op een schaal van 1 tot 10, hoe erg is de pijn? Ik zei 10. Mijn man: Oh, kom op. Zo erg kan het toch niet zijn!”
  • “Ik wilde mijn partner vragen of hij een glas water voor me wilde halen. En me warmere sokken kon aandoen. Maar hij was er niet. Hij was de wifi-code vragen aan de balie… Om zijn online game te kunnen spelen.”
  • “Een ruggenprik doet niet echt pijn. Het voelt als een bijensteek, zei de verloskundige. Mijn man zodra ze weg was: Ik heb ruggenprikken gehad en ik kan je zeggen dat het absoluut niet voelt als een bijensteek, het doet heel erg pijn! WAT IS ER MIS MET JOU, vroeg ik”
  • “Hij had die dag een belangrijke wedstrijd en wilde zijn team niet in de steek laten. Hoe lang nog ongeveer, vroeg hij om het halfuur!”
  • “Niet: o, wat is ze mooi! Nee, het eerste wat hij na de bevalling van 27 uur zei was: Eindelijk, ik ben zo moe. Een half uur later zei hij dat hij echt even naar huis moest om te gaan rusten.”
  • “Hij is er bijna! Riep mijn vriend de héle tijd, dolenthousiast. Het begon al bij zes centimeter ontsluiting…. De verloskundige verzocht hem steeds weer om zijn mond te houden. Maar het kwam niet aan.”
  • “Zijn telefoon ging af… Zijn werktelefoon. Hij nam op.”
  • “Hij vroeg mij of hij één van de kussens in mijn rug mocht, want hij had toch zo’n last van zijn rug door die ziekenhuisstoel. Toen ik nee zei, werd hij nog boos ook. Want ik had er ten slotte vier….”
Yep, this is real! Niet heel tactisch hè! Tja, wat zullen we zeggen… Mannen…. Maar goed. Bekijk het vanuit hun perspectief. Ze zitten vol spanning, staan op het punt een traumatische ervaring op te doen. Hun liefje in zoveel pijn… Bloed overal. Papa worden. Hij staat er even niet voor in voor wat hij doet, denkt of zegt. Hij denkt niet helder. Dus ons advies: vergeef het hem, die arme vent van jou. Wat moet je dus absoluut niet zeggen tegen je zwangere vrouw? En hoe overleef je die zwangere vrouw van je?